Project ‘de Zijderoute’

Centraal Azië is een adembenemend stukje van de wereld. Hier ontmoeten Oost en West elkaar. De (klassieke) zijderoute of zijdeweg was een netwerk van karavaanroutes door Centraal-Azië, waarlangs gedurende vele eeuwen handel werd gedreven tussen China en het oosten van Azië aan de ene kant en het Midden-Oosten en het Middellandse Zeegebied aan de andere kant. Eeuwenlang, van de klassieke oudheid tot de late middeleeuwen, was de zijderoute de belangrijkste verbinding tussen oost en west. In de geschiedenis kende de route verschillende paden maar steeds kruiste de route mysterieuze landen als Armenië, Oezbekistan, Kirgizië, Mongolië etc.

Het gebergte de Kaukasus vormt een belangrijke gedeeld kenmerk van deze landen. door de vermenging van Oost en West, en ook de nadrukkelijke aanwezigheid van het tegenwoordige Rusland drukte een grote stempel op de culturele ontwikkeling van dit gebied. Het programma van Orkest Centraal vormt zich rond componisten uit dit gebied die hun muziek grotendeels baseerden op de nationale muziekcultuur. We komen werken tegen uit de klassieke periode maar ook moderne werken die gebaseerd zijn op Centraal-Aziatische muziek.

Procession of the Sardar
Tussen 1894 en 1896 schreef Mikhail Ippolitov-Ivanov zijn Kaukasische Schetsen. Ippolitov baseerde zijn suite op muziek waarmee hij kennismaakte tijdens zijn tijd als dirigent in Georgië. Hij maakte regelmatig trips door de Kaukasus en maakte daar kennis met lokale muziek. Orkest Centraal opent haar programma met het meest bekende deel uit deze suite; de processie van de Sardar, een Perzische militair en edelman. De muziek is onmiskenbaar authentiek voor deze regio.

Turkish Fragments
In 1930 schreef Ippolitov zijn Turkish Fragment. Alhoewel de titel iets anders doet vermoeden baseerde hij deze suite voornamelijk op muziek uit Azerbeidzjan, Oezbekistan en Kazachstan.

Overture on Russian and Kirghiz Folk Themes
Nadat Shostakovich in 1962 zijn grootste 13e symfonie voltooide nam hij  het jaar daarop grotendeels vrij. Het enige werk wat hij dat jaar schreef was de ouverture op Russische en Kirgizische volksdansen. Hij bezocht Kirgizië in dat jaar en was zo onder de indruk dat hij een werk schreef dat grotendeels bestond uit muziek van dit land. Gezien alle druk waar Shostakovich onder leefde, combineerde hij deze muziek met Russische volksthema’s. En zo ontstond een adembenemend werk wat tot vandaag de dag weinig wordt uitgevoerd, en in onze ogen onterecht. Vanaf het begin boeit dit werk en is onmiskenbaar van Shostakovich’s hand. Ingetogen, spannend, exotisch en majestueus. Een prachtige ode aan een mysterieus land.

In the Steppes of Central Asia
In 1880 schreef Alexander Borodin ‘In the Steppes of Central Asia’ ter gelegenheid van het zilveren jubileum van Alexander de Grote. Deze deed zijn uiterste best het Russische Rijk naar het Oosten uit te breiden. In de monotone stilte van de Centraal Aziatische steppe horen we een onbekende vredelievende Russische melodie. Vanuit de andere kant horen we de Oriëntaalse klanken van een karavaan met kamelen. De twee vermengen vredevol en stilaan horen we de karavaan de steppe verlaten. Een prachtig, ingetogen, maar zeer beladen onderdeel binnen ons programma.

Armenian Dances
Armenian Dances van de Amerikaanse componist Alfred Reed is gebaseerd op authentieke Armeense volksdansen van Gomidas Vartabed. In de eerste suite, die vanavond op het programma staat, blijft de componist dicht bij het origineel, maar schuwt er niet voor de harmonische, ritmische en muzikale grenzen voor deze prachtige muziek uit te breiden. Hierdoor ontstaat een zeer uitdagend en boeiend concertwerk.  

In de suite zijn achtereenvolgens de authentiek Armeense liederen te horen: Tzirani Tsar (de abrikozenboom), Gakavi Yerk (lied van de patrijs), Hoy Nazan Eem (Hoi. Mijn Nazam), Alagyaz (een berg in Armenië) en Gna Gna (Ga, Ga).

Download hier de volledige info over het project in PDF!